Schaken is goed voor de conditie. Op deze laatste dinsdag van het open Hoorns kampioenschap is het voordeel van een bye dat je langs alle borden kunt lopen.

Maar de eerste wandeling gaat naar de bar, zo’n veertig meter vanuit de speelzaal. Ik heb geen tegenstander die een kop koffie aanbiedt en daarom ga ik die zelf bestellen. Weer terug tussen mijn schaakvrienden kan ik wat sfeerfoto’s maken van alle tafels waaraan diep wordt nagedacht. Volgens de internationale reglementen mag dat tijdens de eerste tien minuten van een partij en ik zorg ervoor dat er geen berisping van president Kirsan Iljoemzjinov zal komen.

Continue reading →

Het zijn moeilijke tijden voor een tobspeler. In de vijfde ronde van het open Hoorns kampioenschap zie ik mat in één over het hoofd.

Al jaren loopt het tijdens het Open Hoorns met mijn sportieve prestaties niet naar wens. Opvallend genoeg speel ik bijna ieder seizoen in de eerste ronde met zwart en dat is dit keer een extra handicap, omdat ik in de clubcompetitie geen enkele zwartpartij heb gewonnen. Goed voor het zelfvertrouwen dus. Daar komt nog bij dat mijn eerste tegenstander (Ruud Velthuis) uitstekend speelt. Hoewel ik een prima stelling heb, doet hij alleen maar goede zetten. Mijn slotaanval draait uit op een fiasco. Er zit een mat in negen – of zo – in, maar met weinig tijd op de klok valt er weinig door te rekenen. Ruud blijft alleen maar goede zetten doen en ik verlies stuk achter stuk en de partij.

Continue reading →

Een loopje naar het schoolbord leert, dat er alweer negen uitslagen zijn. Allemaal 1-0 of 0-1. Langzaam wordt het tijd om historie te schrijven.

Het opvallendste aan de eerste ronde van het open Hoorns schaakkampioenschap was dat er geen enkele remise viel. De 22 partijen kenden alleen maar winnaars en verliezers. En dat komt zelden voor. Ieder toernooi, hoe klein of hoe groot ook, heeft wel enkele partijen die onbeslist eindigen.

Continue reading →